ทำไมเราต้องใส่ใจคนอื่น

มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่ร่วมกันเป็นสังคมมาตั้งแต่ยุคดึกดำบรรพ์ด้วยการพึ่งพาอาศัยการใช้ทรัพยากรร่วมกัน ไม่ได้ห่วงเรื่องแรกอาจจะมีการขัดแย้งการเลือกพฤติกรรมรุนแรงในการตัดสินปัญหาแต่มนุษย์ก็ได้เรียนรู้วิธีการที่จะอยู่ร่วมกันอย่างสงบและมีความสุขโดยการแบ่งสรรปันส่วนทั้งทรัพยากร ความรู้ภาษา และอื่นๆเท่าที่มนุษย์จะหาได้

การพัฒนาเมืองขอนแก่นในช่วงระยะเวลาหลังๆได้รับการกระตุ้นต่อเนื่องจากทางหน่วยงานราชการ และภาคเอกชนมีการสนับสนุนงบประมาณในการสร้างสวนในการสร้างพื้นที่สาธารณะที่จะทำให้ประชาชนทั่วไปสามารถใช้งานได้อย่างดีและมีประสิทธิภาพ

แต่ก็ยังมีบางส่วนที่เป็นคนกลุ่มน้อยที่จะมองเห็นความ เป็นสาธารณะอ่อนด้อย กว่ากุ้งความคิดที่เขามีหลายๆครั้งเราเห็นกันที่ของสาธารณะอย่างโคมไฟ เสาป้ายต่างๆถูกทำลายโดยไม่น่าจะมีเหตุผล ที่จะเกิดจาก ความบังเอิญหรือประเทศที่เกิดขึ้นน่าจะเป็นความจงใจมากกว่า ที่จะทำให้สิ่งของสาธารณะเรานั้นแตกหักเสียหายอาจจะด้วยความสะใจคึกคะนองหรืออะไรก็สุดแท้แต่ นี่คือความจำเป็นที่เราจะต้องสร้างพื้นฐานความคิดของคนในครอบครัวให้มีจิตเพื่อต่อประโยชน์สาธารณะเมืองจะได้พัฒนาอย่างครบถ้วนสมบูรณ์ ตามความประสงค์ของพวกเราทุกคน